Ana dərdimi bilən yox

Ürəyimdə çoxlu qəm var Ana dərdimi bilən yox

Gözlərim qan ağlayırı gözümün yaşın silən yox

Sən olan zaman deyirdim güləş üzlü bir ınsanam

Sən gedəndən amma Ana gülmağımı heç görən yox

Gecələr təkliq tənhalıq yaman incidir qəlbimi

Qussədən və qəmdən sora məni kimsə dindirən yox

Həsrətəm Ana həsrətəm sənin o məhəbbətinə

Indi bir halin nəcürdi sözünü mənə deyən yox

Atamıda sən apardın indi məndə lap yalnızam

Siz ikiz gedəndən daha bu evə gəlib gedən yox

Demirəm qayıt gəlginən barı gəl apar mənidə

Ki sənin gözəl balanı dünyada daha sevən yox

Şair : Vəhid Şükürzadə

آنا دردیمی بیلن یوخ

اوره ییم ده چوخلو غم وار آنا دردیمی بیلن یوخ

گؤزلریم قان آغلاییری گؤزومون یاشین سیلن یوخ

سن اولان زامان دئییردیم گولش اوزلو بیر اینسانام

سن گئدن دن آمما آنا گولماغیمی هئچ گؤرن یوخ

گئجه لر تکلیق تنهالیق یامان اینجیدیر قلبیمی

غصه دن و غم دن سورا منی کیمسه دیندیرن یوخ

حسرتم آنا حسرتم سنین او محبتینه

ایندی بیر « حالین نجوردی » سؤزونو منه دئین یوخ

آتامی دا سن آپاردین ایندی من ده لاپ یالنیزام

سیز ایکیز گئدن دن داحا بو ائوه گلیب گئدن یوخ

دئمیرم قاییت گلگینن باری گل آپار منی ده

کی سنین گوزل بالانی دونیادا داحا سئون یوخ

شاعیر : وحید شکرزاده